2009-02-10

gdzie się kończy rozsądek, zaczyna miłość.

Podejdę do Ciebie, w bezmiarze tego co nie wiem. W stanie przedzawałowym, ale śmierć będzie z miłości. Złamie emocje, stukot serca jak parowozu o tory. Złamie siebie, żeby wydusić banalne przywitanie, może kilka słów ponad.
Miłość ma coś w sobie ze spadochroniarstwa. Powtórka osłabia emocje. Recydywa zniechęca. O ile przy innych jestem dziełem sztuki, o tyle już przy Tobie, małą, nędzną, bezbronną kobietą. I wbrew głupiej ludzkiej dumie, którą chowam gdzieś po kieszeniach, chce nią być . Chce taką budzić się w Twoich rękach.
_________
Potem wy spytacie mnie o emocje...
przepraszam zostawiłam w innych spodniach.

Brak komentarzy: