użytkownikowi

Pewnego wieczoru przekażemy sobie płomienie z ust do ust, nie potrafiąc ugasić rozżarzonego płomienia skóry. Podpalisz mi krew w żyłach. Serce walić będzie dziko na oślep uwolnione.

Jeśli zbliżysz się do mnie nie będąc szaleńcem pragnącym dzikiej, czerwonej śmierci, to Cię zabolę.

gdzie się kończy rozsądek, zaczyna miłość.

Podejdę do Ciebie, w bezmiarze tego co nie wiem. W stanie przedzawałowym, ale śmierć będzie z miłości. Złamie emocje, stukot serca jak parowozu o tory. Złamie siebie, żeby wydusić banalne przywitanie, może kilka słów ponad.
Miłość ma coś w sobie ze spadochroniarstwa. Powtórka osłabia emocje. Recydywa zniechęca. O ile przy innych jestem dziełem sztuki, o tyle już przy Tobie, małą, nędzną, bezbronną kobietą. I wbrew głupiej ludzkiej dumie, którą chowam gdzieś po kieszeniach, chce nią być . Chce taką budzić się w Twoich rękach.
_________
Potem wy spytacie mnie o emocje...
przepraszam zostawiłam w innych spodniach.